Hebt u zich ook wel eens afgevraagd wie die jongeman is, waarvan hierbij een foto wordt getoond? Een nieuwe misdienaar misschien? We zien hem met grote regelmaat op het altaar van de Pancratiuskerk. Rick Blom is zijn naam en hij is stagiair van Rolduc. Wij gingen hem eens bevragen naar persoon en achtergrond, hobby’s en interesses. En wat blijkt maar weer eens? Waar het hart vol van is, daar loopt de mond van over…..

Rick Blom heeft de priesteropleiding achter de rug en afgerond; dit jaar is fulltime stage. Hij woont in de pastorie op de Heerlerbaan en is rond de klok actief . “Ik ben dus eigenlijk pastoraal werker”, zegt hij. “Het is natuurlijk even wennen, maar je leert gaandeweg de mensen kennen en dat bevalt goed.”

Nu gaat het dus na al dat studeren erom het geleerde in praktijk te brengen?
Hij vindt het een groot verschil, na zes jaar in de banken te hebben gezeten, allemaal theorie….Al is er tijdens het laatste (6^e) jaar wel een parochiestage, waarbij je vooral in het weekend in de parochie aanwezig bent. Dit is toch anders; de stagiair is rond de klok aanwezig en de stage gaat een jaar duren (tot september 2011). Dan volgt, zo God het wil, de diakenwijding en rond Pinksteren 2012 de priesterwijding

De bedoeling is dat Rick Blom ook na zijn wijding hier blijft werken in onze parochies (cluster/federatie Heerlen zuid.)

Is in de huidendaagse priesteropleiding de nieuwe bestuurlijke formaties als federatie/cluster al opgenomen?
“Ja. De studie is gericht op het nieuwe model voor samenwerking tussen parochies.”
Rick is  opgegroeid in een cluster in Blerick. Dit bestond eerst uit drie, nu uit zeven parochies en is een federatie geworden. “Ik weet eigenlijk niet beter. Was jongerenkoorlid in de ene parochie, later misdienaar in een andere.”

Is het dan niet raar om te zien hoeveel moeite het hier kost om tot zo’n samenwerking te komen?
Soms denk ik wel: kom op! (lacht) Maar ik denk wel dat het moeilijk is.

Hier zijn het wel gevestigde parochies; ook in historisch opzicht erg op zichzelf…
Blerick is èèn gebied. Hier ligt dat moeilijker. Hier zijn het zelfstandige eenheden die echter  moeten samenwerken, ook bestuurlijk, daar zul je niet aan kunnen ontkomen. Maar wel met behoud van eigen geloofsgemeenschap.

Vertel eens iets over jezelf.
Rick is afkomstig uit Blerick. Hij is 29 jaar; geboren 15 februari 1982.
De dag nà Valentijn?  “ Ja, ik krijg altijd dubbel zoveel kaarten!”
Hij heeft een broertje dat 10jr. jonger is dan hij. Vanaf begin is hij niet kerkelijk opgevoed. Wel gedoopt, communie gedaan,vormsel ontvangen. Achteraf zegt hij het heel waardevol te vinden om de sacramenten aan kinderen mee te geven; het blijft een zaak van genade.
Op de middelbare school is hij meegevraagd door een vriend naar het jeugdclubje van de  parochie. Er werd niet bij gezegd dat het van de kerk was. Op woensdag catechese en 1 keer per maand op zondag jeugdsoos, leuke dingen doen. Dat beviel wel.

Ging je toen al iets voor het geloof voelen?
“Het ging heel langzaam. Ik bezocht de 15plus-dagen van het bisdom, leerde en hoorde daar veel. Maar het duurde even tot het doordrong.
Daar kwam verandering in in Lisieux. De heilige Theresia heeft zeker meegewerkt. Met een groot woord: daar ben ik bekeerd!”

Had je toen al roeping voor het priesterschap?
“Nee, maar er begon een heel geleidelijk proces. We hadden gewoon een leuke reis gehad, gezellig. Al wist ik wel dat er iets veranderd was. Voor de eerste keer had ik het gevoel dat ik uit mezelf naar de mis wilde gaan. Ik wilde ermee verder gaan, was door iets gegrepen. Ben naar de kerk gegaan waar mijn vriend misdienaar was. Ik wilde meer over het geloof weten. Het jongerenclubje was tot 18 jaar. Ik was ondertussen 18. Hoe nu verder?
Daarna ben ik met weer diezelfde vriend bij het jongerenkoor gegaan. Was ondertussen bezig met een opleiding tot laborant en verder studeren in microbiologie.
Na zijn afstuderen is Rick twee jaar werkzoekende geweest. Het zoeken naar een vaste baan lukte niet echt; hij is in die tijd veel thuis geweest.

Heeft jouw moeder gemerkt dat jij zo aan het veranderen was?
“Ze was niet verbaasd toen ik zei dat ik naar Rolduc wilde.”
Mooi is trouwens dat Ricks moeder ook die weg gegaan is. Zij ging in die tijd mee luisteren naar het jongerenkoor, leerde mensen in de parochie kennen en is nu erg kerkbetrokken.
De roeping voor het priesterschap kwam in Canada tijdens de wereldjongerendagen in Toronto in 2002.
Het cruciale moment was bij de afsluiting: de mis met de Paus. Deze had het over jongeren en zei: “Als je je geroepen voelt, diep van binnen, durf dan die weg te gaan.”
Rick: “die zin hoorde ik. Hoewel ik van nature vrij nuchter ben, was ik emotioneel, dat overkwam je gewoon. Als ik het zo vertel, vind ik het nog wonderbaarlijk.”

Alsof het persoonlijk tegen jou gezegd wordt?
“Ja, pas later ga je denken wat heeft hij nou precies gezegd? Pas toen kwam voor de eerste keer de gedachte: roept God mij om priester te worden?”
Gedurende 2 jaar na het afstuderen heeft hij veel nagedacht of hij nu echt geroepen was of niet en gebeden. “Ik heb het een paar keer van me afgeschoven; niks voor mij. Het was een echte worsteling. Terwijl je toch merkte dat het een onrustig gevoel gaf, wanneer je het van je afschoof.”

Het idee heeft kunnen rijpen
Hij ging een paar keer mee met het jongerenplatform. Een weekend op Rolduc. Gesprek met de rector en met de spirituaal, stil weekend en kennismakingsdag. Dan komt vanzelf de vraag: “wil je een paar dagen meelopen?”

Ze hebben je wel in rust je eigen keuze laten maken?
“Absoluut! Ik ontdekte op een gegeven moment dat God mij riep, maar je moet zelf de keus maken. God roept wel, maar zo dat jijzelf “ja” kunt zeggen. Net zo goed kun je nee zeggen.
Het is aan mij om de sprong in het diepe te wagen, met de onzekerheid die je hebt. Mensen denken: je gaat naar Rolduc en dùs word je priester. Je begint omdat je denkt dat je roeping hebt. Zeven jaar is een onderscheidingstijd. Doordat je naar een opleiding gaat ontdek je of dat de goede keuze was. In de loop van de jaren rijpt de roeping, wordt sterker.

Nu, een heel jaar stage
Volgend jaar diakenwijding, dan als alles goed gaat in 2012 de priesterwijding en is hij kapelaan van Pancratius, Welten, H. Joseph en Andreas.

Je wordt vers van Rolduc gedropt hier in Heerlen en komt overal. Is je iets opgevallen; zo van: dat is erg typisch voor hier?
“Opgevallen? Wat ik goed vind: je merkt toch wel een verschil tussen noord- en zuid-limburg. Wat geloof betreft denk ik dat de dingen hier vanzelfsprekend zijn. Daar minder; ik merk dat aan kleine dingetjes. Bijvoorbeeld tijdens de doopvoorbereidings-avonden. Trouwen, dopen is hier vanzelfsprekend. Daar (in Noord-Limburg) is het minder evident.  
Ik denk dat hier wat meer traditie is, meer dan bij ons. Hier komen de mensen zelf in actie, wanneer het tijd voor de processie is. Bij ons moet pastoor op pad gaan om iedereen aan te  sturen.

Ga je ook met kapelaan mee, bij zijn werk?
Deken is natuurlijk mijn begeleider tijdens de stage, maar ik heb ook met kapelaan, deken Kuijer en pastoor Rohling te maken.

Is er verder iets wat je opvalt. Heb je tijdens de studie niet een ander beeld van het parochieleven gehad?
Tijdens de studiejaren op Rolduc ben ik in de weekends altijd in Blerick geweest. Het is belangrijk dat je in die jaren ook de feeling met de parochie houdt; actief bent. Vanuit de theorie een vertaalslag maken naar de mensen. Ziet dat er verschil is tussen mensen en parochies. dat moet je ook gaan zien.”

Je geeft catechese (godsdienstles), maar ook Bijbelavonden voor volwassenen, doopgesprekken, communievoorbereiding, vormselvoorbereiding.
Voor de laatste groep heeft hij zelf de lessen voorbereid, is blij met begeleiding en beoordeling van een ervaren leerkracht. Voor de vormselvoorbereiding overlegt hij alles met de deken. Spreekt met veel liefde over de spontaniteit van de kinderen.
“Wij zijn veel met kennisoverdracht bezig en ik denk weleens: en dan? Bijbelverhalen vertellen en wat doen ze er dan mee? Ik laat me steeds meer leiden door waar de kinderen zelf mee komen, de spontaniteit. Dat is ook goed. Het zijn geloofsvragen.”

Wat doe je het liefste ?
“Bijbelavonden. We behandelen nu de synoptici. Dat zijn drie evangelies en dat ga ik niet te technisch maken.”
Maar zieken bezoeken en huisbezoek afleggen doet hij ook. Graag zelfs.

Laatste vraag. Wat zijn je hobby’s?
“Hobby's? Als eerste muziek. Ik ben een grote opera liefhebber en ben vaak naar opera's gegaan. De laatste tijd is het er niet meer van gekomen maar wellicht iets om weer eens op te pakken. Op de tweede plaats lees ik graag. Geestelijke boeken, vooral de boeken van Henri Nouwen hebben op mij veel indruk gemaakt en nog. Daarnaast lees ik ook graag fictieve boeken; meer van het genre 'fantasy'.”

Het moge duidelijk zijn waar Ricks hart vol van is: Bekering, roeping en priester-zijn.  Wij wensen hem veel succes bij het afronden van zijn priesteropleiding en Gods rijkste zegen over zijn priesterschap straks. Cluster Heerlen-Zuid kan zich verheugen op de nieuwe werker in de wijngaard.