Processie 2011

Op gesprek bij dhr. Meijers 

Dit jaar is er in de St. Josephparochie een sacramentsprocessie gehouden op 10 juli. Terugkijkend op deze dag mogen we zeggen dat deze geslaagd was! Het bijzondere is dat het de eerste keer was sinds 1963 dat we met onze lieve Heer door de straten van de Heerlerbaan trokken. Ik was op bezoek bij de dhr. Meijers, koster, die de ‘goeie ouwe tijd’ nog heeft meegemaakt dat de processie jaarlijks door de straten trok. Vol enthousiasme verteld hij over vroeger toen het nog allemaal vanzelfsprekend was dat men processies hield. ‘Het was een echt volksfeest’. Elk jaar viel de processie gelijk met de kermis in Heerlen. Dit onderstreept nog eens extra het accent van volksfeest. Het was een heel gebeuren in de parochie. Iedereen trok mee, dat was vanzelfsprekend. Op de vraag of hij ook vroeger misdienaar is geweest, is het antwoordt: ‘vroeger werd dat ‘koorjongen’ genoemd en nee, ik ben nooit koorjongen geweest.’ Toch heeft hij het hele kerkelijke gebeuren zeer boeiend gevonden. Met enthousiasme vertelt hij over de kruisprocessies. Hier en daar is dit gebruik nog te vinden; voor mij moet ik bekennen, slechts bekend van horen zeggen. Drie dagen voor Hemelvaart trok men, drie dagen lang, op de Heerlerbaan in alle vroegte in processie door de velden. Er werd gebeden voor de vruchten van de aarde, voor een goede oogst. Op het eind van de bidtocht werd dan de litanie van alle heiligen gezongen. ‘Je moest er even moeite voor doen om uit bed te komen, maar het was de moeite waard. Het heeft me altijd geboeid.’ Daarna ging men naar school of naar het werk.

Ook de sacramentsprocessie was een hele gebeurtenis in de parochie. Elk jaar liep de route anders en konden de huizen waarlangs de processie trok zich voorbereiden met versieren. Ook in de Rukkerweg (tegenwoordig Leon Biessenstraat) waren de mensen druk in de weer wanneer de processie door hun straat kwam. Er was zelfs een eigen processiecomité in de Rukkerweg! Eens in de drie jaar trok de processie door de straat en in voorbereiding hierop ging men eens per maand langs de deuren om geld in te zamelen voor het processiecomité. Je kunt bij jezelf nagaan dat dit binnen drie jaar tijd een aardig bedrag moet zijn geweest! De hele straat werd dan versierd. Er werden vlaggetjes genaaid, er werden lange dennenpalen langs de straat gezet waartussen de vlaggetjes kwamen te hangen, er werd met gekleurd zaagsel prachtige afbeeldingen gemaakt, zoals bijvoorbeeld het ‘Lam Gods’, waarover alleen de priester met het heilig Sacrament mocht lopen. En niet alleen werden de straten en de tuinen versierd, ook de huizen zelf kregen aandacht. Huizen kregen een verfbeurt, de tuin moest er netjes bij liggen. De hele straat werd, als het ware ‘opgepimpt’, zouden we nu zeggen. Iedereen liep mee in de processie, de verenigingen, de communicanten, kinderen strooiden bloemblaadjes tijdens de processie. Het was een heel feestelijk gebeuren. Ook na de processie werden de versieringen niet meteen weggehaald. ‘mensen van andere straten kwamen dan kijken en we waren toch wel trots dat we de straat zo mooi hadden versierd.’  

Natuurlijk is vroeger een heel andere tijd dan deze tijd. De processie is dit jaar weer door de straten getrokken van de Heerlerbaan. En ook al waren de straten niet meer zo uitbundig versierd als vroeger, samen hebben we er toch iets moois van gemaakt. We mogen onze lieve Heer een plaats geven in ons eigen leven, heel concreet mogen we Hem present stellen in de straten van de Heerlerbaan. Samen ook met de verenigingen en de mensen van de parochie willen we een steentje bijdragen aan de saamhorigheid binnen de parochie en de wijk. 

Rick Blom, pastoraal werker.